De Warme truiendag is onderdeel van de TU/e energiecampagne ‘You’ve got the power’. De campagne is bedoeld om bewustwording en draagvlak te creëren voor energiebesparing op de TU/e. Wij verwachten dat het doorzetten van deze Warme Truiendag na een aantal dagen met koudeklachten het draagvlak juist zou verminderen. Om de collega’s die deze week koudeklachten hadden niet nogmaals te belasten vrijdag, is besloten de TU/e Warme truiendag niet door te laten gaan.

De winnaars ontvangen een prijs in de vorm van een oorkonde en een geldbedrag van 2500 euro. De uitreiking van de prijs vindt plaats tijdens een feestelijke bijeenkomst in het kader van de samenwerking op 22 maart 2012. Uitreiking van de prijs en de cheque vindt plaats door de staatssecretaris van Onderwijs, Cultuur en Wetenschappen, Halbe Zijlstra.

De afgelopen dertig jaar heeft Harel ook diverse bijdragen geleverd aan het dichten van de kloof tussen informele systeembeschrijvingen en uitvoerbare programma's. Hij ziet het als een grote uitdaging om systeemontwikkeling te ontdoen van de beperkingen van klassieke programmeermethoden. Daarom ontwikkelde hij de zogenaamde Life Sequence Charts (LSCs) waarmee het gewenste gedrag gerealiseerd wordt op basis van voorbeeldscenario’s. Hierdoor is het mogelijk een informatiesysteem te creëren zonder een programma te schrijven. Tegenwoordig wordt dit Behavioral Programming genoemd, een tak van de informatica die snel groeit.

Harel voltooide zijn master’s thesis aan de Tel-Aviv Universiteit onder de supervisie van Amir Pnueli, winnaar van de Turing Award. Vervolgens promoveerde hij in recordtempo (slechts twintig maanden) aan het Massachusetts Institute of Technology (MIT). Sinds 1980 werkt de informaticus bij het Weizmann Institute of Science in Rehovot, Israël. Daar vervulde hij enkele jaren de functies van afdelingshoofd en decaan van de faculteit Wiskunde en Informatica.

In zijn onderzoek legt David Harel een sterk verband tussen theoretische resultaten en de realisatie van concrete systemen. Hij schreef acht invloedrijke boeken en ontving al drie eredoctoraten. Prof.dr.ir. Wil van der Aalst van de faculteit Wiskunde en Informatica zal de ere-promotor zijn.

Op 26 april is er op de TU/e een symposium ter ere van Harel onder de noemer 'Pioneers of Computer Science: from Turing to Harel'. De aanstaande eredoctor zal daar ingaan op het verband tussen zijn onderzoek en dat van Alan Turing, door velen gezien als de grondlegger van de moderne informatica. Harel beschouwt veel van zijn werk als een voortzetting van Turings werk. (Cursor, FR/TJ)

De Bayesiaanse statistiek benadert het inschatten van kansen vanuit een ander uitgangspunt dan de klassieke statistiek. Volgens klassieke statistici moet je ervan uitgaan dat de gezochte waarden (bijvoorbeeld de snelheid van het licht, of de kans dat iemand een moord heeft gepleegd) een vaste -zij het onbekende- waarde hebben, die door het verzamelen van zoveel mogelijk gegevens uit steekproeven nauwkeurig kan worden benaderd. Bayesianen geloven daarentegen niet in een ‘ware’ waarde, maar beschouwen de gezochte waarde zelf als een statistische variabele, waarvan je a priori een inschatting kunt maken. Hierdoor kun je ook subjectieve informatie van buiten de steekproef inbrengen, hetgeen nuttig kan zijn in complexe situaties zoals forensisch onderzoek.

Grote winnaars zijn deze ronde de Universiteit Leiden en Universiteit Utrecht, die beide vier Vici’s binnenhalen. De Universiteit Utrecht wint op punten: ook het aan de UU gelieerde UMC Utrecht krijgt namelijk twee Vici’s. Voor de technische universiteiten is het een mager jaar. De TU Delft ontvangt net als de TU/e één Vici, terwijl de Universiteit Twente helemaal buiten de boot valt. (Cursor, TJ)

Studenten blijken de cateringvoorzieningen hoger te waarderen dan medewerkers. Dat geldt voor vrijwel alle onderdelen, met uitzondering van het prijsniveau van de aangeboden producten. Ook valt op dat medewerkers De Zwarte Doos hoger waarderen dan studenten.

Kritiek is er vooral van buitenlandse studenten en medewerkers, die aangeven dat het aanbod en de prijs van warme maaltijden nog voor verbetering vatbaar is. Ook pleiten veel respondenten – voornamelijk studenten - voor een eenvoudiger assortiment, met bijvoorbeeld simpele broodjes kaas of ham in plaats van exotische snacks. Ook de openingstijden van de kantines worden als onvoldoende beoordeeld.

Monique Kuyk, hoofd Services van Dienst Interne Zaken, zegt dat het onderzoek zal worden gebruikt om de catering vooral op detailniveau aan te sturen. Het is volgens haar niet haalbaar om het assortiment drastisch aan te passen aan de wensen van de buitenlanders. “Daarvoor is het toch een te kleine groep. Maar we proberen uiteraard wel zo veel mogelijk tegemoet te komen aan hun wensen.” Eurest, dat sinds 2011 de catering verzorgt, heeft zich het afgelopen jaar volgens Kuyk een flexibele cateraar getoond. Het is volgens haar wellicht mogelijk om nog iets meer warme maaltijden aan te bieden tegen een wat lagere prijs – een ander kritiekpunt van met name studenten. “Al valt er aan de prijs niet zo veel te doen. De universiteit geeft nu eenmaal geen subsidie.”

Aan de enquête, uitgevoerd door VFM Facility Experts, werkten 1810 van de bijna elfduizend medewerkers en studenten mee - voldoende voor een betrouwbaarheidsmarge van twee procent. Dit houdt in dat de kans 95 procent is dat de steekproef minder dan twee procent afwijkt van de perceptie van alle campusbewoners. (Cursor, TJ)

Volgens adjunct directeur Eveline Hommen van Stichting Techniekpromotie is dat om een duidelijk regionaal gezicht te tonen. ”Leraren krijgen zo een one-stop-shop om techniek en wetenschap op een kwalitatieve manier te verankeren in hun lesprogramma. Hoogleraren, studenten, onderzoekers en management van de TU/e weten nu dat ze met een verzoek vanuit sCoolscience te maken hebben met de regionale tak van Stichting Techniekpromotie. Wel zo duidelijk.”(Cursor, NS)

De informatie over het eten haalt de student van de site van de TU/e. “Het is een beetje een ingewikkeld verhaal, maar het komt er op neer dat ik de data opsla op mijn eigen server. De app vraagt die data op.” En als het menu verandert? “De data worden automatisch gecontroleerd en aangepast aan die van de universiteit.”

De app wordt waarschijnlijk nog uitgebreid. “Ik wil ervoor zorgen dat gebruikers aan kunnen geven of ze iets lekker vinden of niet, maar dat ga ik pas doen als ik echt tijd over heb!” (Cursor, EdG)

Volgens prognoses gaat de universiteit vanaf april -wanneer DH hoopt te starten met de aanleg van de Groene Loper- een paar honderd parkeerplaatsen missen. Het precieze aantal schommelt de komende twee jaar, afhankelijk van het beginnen en aflopen van diverse bouwprojecten en het schuiven met parkeergelegenheden. In oktober 2013 heeft de TU/e naar schatting nog 1.676 parkeerplaatsen - 477 minder dan nu.

Een werkgroep met medewerkers van diverse diensten onderzocht vorig jaar onder meer hoe de universiteit enerzijds proactief kan reageren op de aankomende schaarste in parkeerplekken en anderzijds hoe de mobiliteit van medewerkers kan worden beïnvloed. “De TU/e streeft er toch naar om meer mensen uit hun auto’s te krijgen”, aldus Hermus.
Afgelopen april en november werden via het slagbomensysteem metingen gehouden om erachter te komen wie er zoal met de auto naar het terrein komen, hoe vaak mensen dat doen en waar ze vandaan komen. Van de 3.300 TU/e-medewerkers komen er gemiddeld 600 tot 700 met de auto naar het werk; hiervan woont ongeveer de helft minder dan zeven kilometer van de universiteit. Van de circa 1.700 vaste gasten van de universiteit, de zogenoemde ‘noppers’ (not on payroll), parkeren er dagelijks zo’n 370 op het TU/e-terrein. Van hen woont ongeveer dertig procent binnen de genoemde straal. Overige campusbewoners en bezoekers (van onder andere Fontys, TNO en diverse bedrijven) meegeteld bezetten automobilisten op het terrein op drukkere momenten tussen de 1.900 en 2.100 parkeerplaatsen.
Die gegevens veroorzaakten volgens Hermus “een Aha-erlebnis. Voor wie bouwen we die parkeergarages straks eigenlijk? En: kunnen we niet beter eerst proberen om bijvoorbeeld degenen die nu met de auto komen en op minder dan zeven kilometer wonen, te prikkelen een andere keuze te maken?”.

Betaald parkeren
Hermus hoopt daarom voor 1 maart een TU/e-brede enquête te verspreiden om daar achter te komen. Daar moet enkele maanden later een mobiliteitsplan uitrollen, met bijvoorbeeld andere arbeidsvoorwaarden om mensen te bewegen ander vervoer te kiezen. De TU/e zoekt in eerste instantie zoveel mogelijk naar “positieve prikkels”, benadrukt Hermus. Hoewel de eerste maatregel toch ook een duidelijk ontmoedigend karakter heeft: de 7,50 euro die afdelingen gaan betalen voor uitrijdkaarten voor hun gasten, ligt niet voor niets hoger dan het gewone dagtarief van 5 euro.

Volgens Bert Verheijen is het een utopie om te denken dat de universiteit het met alleen “honingmaatregelen” redt en ontkomt aan “azijnmaatregelen”. Dat kan ook Hermus niet ontkennen: “Geen enkele andere universiteit in Nederland is aan betaald parkeren ontkomen, maar het een sluit het ander niet uit. Het is een belangrijke stap in het proces om mensen eerst op een positieve manier te prikkelen een andere keuze te maken”.

De TU/e gaat daarnaast met de gemeente in overleg over het eventuele gebruik van parkeerterreinen aan de andere kant van de Dorgelolaan; op maaiveldniveau of in de garage onder de Kennedytoren. Daarnaast wil de universiteit onderzoeken of commerciële partijen interesse hebben om te investeren in parkeergebouwen op de campus en het beheer hiervan.

De hoeveelheid parkeerzeer op de campus wordt volgens Hermus echter vooral bepaald door het gedrag van haar bewoners. Gemopper komt er sowieso, beseft hij. “We zijn misschien anders gewend, maar we moeten mensen ervan te doordringen dat het niet abnormaal is om iets verder te moeten lopen. En dat het ook niet abnormaal is om, als gast en uiteindelijk misschien ook als medewerker, te betalen voor een parkeerplek.” (Cursor, MvdV)

Alle 46 teams die de finale hebben bereikt presenteren hun oplossing aan een professionele jury, publiek en elkaar. Naast de presentaties wordt de onderlinge strijd bevochten op een speciale wedstrijdmat. Elk team legt met haar eigen robot van lego-onderdelen een parcours af. Onderweg moet de robot bacteriën verwijderen, opslagtemperatuur verlagen en ongedierte bestrijden. Het team dat hier de meeste punten haalt, daarbij een goed onderzoek presenteert en goed teamwork toont, krijgt de Champion’s Award.

De beste teams van de Benelux mogen hun kunsten vertonen tijdens de Open Europese Kampioenschappen in Mannheim (D) in juni of het World Festival in St. Louis (VS) in april. (Cursor, NS)