Top of this page
Skip navigation, go straight to the content
- 'Propslibelle', een zeefdruk van Panamarenko
- 'Mutten', een zeefdruk van Josien Brenneker
- 'E.H.', een zeefdruk van Reinier Lucassen
- 'Par avion', een zeefdruk van Hans Wap
Pas na 1945 gaan kunstenaars de zeefdruktechniek als artistiek medium gebruiken. Het principe berust op het gebruik van sjablonen. Op een zeefdrukraam, dat met een fijn gaas van kunststof is bespannen, wordt een dunne fotografische filmlaag aangebracht. Als dat gedroogd is wordt een transparante folie met een tekening op het zeefdrukraam gelegd. Die wordt belicht, waarna het raam wordt afgespoten met water. Op de plaats waar de voorstelling op het gaas heeft gelegen lost het water de emulsie op en daar kan de inkt doorheen.
Na het drogen wordt het raam met klemmen aan de zeefdruktafel bevestigd. Met een rakel drukt de kunstenaar de inkt door het zeefdrukraam op het papier. Bij zeefdrukken komt de voorstelling positief (dus niet in spiegelbeeld) op de drager terecht. Dit kan papier te zijn, maar ook glas, metalen of kunststoffen kunnen bedrukt worden.
In tegenstelling tot andere druktechnieken is de oplage in principe onbeperkt. Kenmerkend voor een zeefdruk is een dikke inktlaag en grote egale kleurvlakken.