Top of this page
Skip navigation, go straight to the content
Ralph Brodrück
Zonder titel (2007)
Dit kunstwerk bestaat uit twee klokken, met het ingetogen design van Siemens, naast elkaar aan de muur. De klokken lopen gelijk. Dat wil zeggen: voornamelijk staan ze stil. Na een minuut springen beide wijzers tegelijk naar de volgende streep en staan weer stil. Het geluid daarvan klinkt nog even na, terwijl de wijzers zich alweer gereed lijken te maken voor de volgende sprong.
Brodrück: “Iemand stelde de vraag ‘Is het wel een kunstwerk?’ Het antwoord is 'Ja'. Hoewel het niet die indruk wekt, het object is niet geconstrueerd omwille van een bepaalde expressie. Maar het werk is er niet op uit zichzelf te verklaren. Het stelt de toeschouwer niet voor een voldongen feit, maar het vereist een actieve en gerichte waarneming.”
Waarneming is volgens Brodrück wat kunst primair aan de orde stelt: door je op het object te richten gaat het aan de alledaagse werkelijkheid voorbij. Niemand let normaliter op de vormgeving van klokken, alleen op de tijd. Nu ga je ze vergelijken omdat je wil weten of ze gelijk lopen en of ze er echt het zelfde uitzien. Je kunt ze ook niet samen in één blik vangen. Je kunt één wijzer zien verspringen, de andere kun je alleen horen. Zien hoe laat het is, is hier bijna het moeilijkste. Kunst gebruikt de concrete werkelijkheid om de wereld te beschouwen en te (be)kijken. Daarom heeft Brodrück geen titel aan dit werk gegeven. Immers, dat leidt de aandacht van het object af en stuurt het kijken en de interpretatie ervan.
Brodrück: “Bij de opening kwam uit het publiek de vraag naar de titel. Een kunstwerk voorzien van een titel is een delicate aangelegenheid. Door de titel wordt een woord aan het werk toegevoegd, en met het woord een heel semantisch gebied. De titel neemt de beschouwer bij de hand en stuurt zijn waarneming in een bepaalde richting. Zou het werk bijvoorbeeld “Ballonnen” heten, dan zou het kunstwerk gaan over zoiets als 'de tijd vliegt'. Maar zou de titel bijvoorbeeld “Ambtenaar” zijn, dan herinnert het werk aan het feit dat het iedere dag 5 uur wordt.”
Ralph Brodrück studeerde Bouwkunde aan de TU/e (architectuur) en daarna aan de kunstacademie Jan van Eijk in Maastricht. Hij werkt als zelfstandig kunstenaar en is sinds 1995 verbonden als medewerker aan de faculteit Bouwkunde. In december 2007 is dit werk geïnstalleerd in Vertigo 7.36.
Links Ralph Brodrück: